وقتی برای اولین باردر خیابان های  قونیه قدم می گذاری،انگار که بارها  و بارها به اینجا آمده ای،انگار که پیشتر همین جا زندگی کرده ای.کوچه هایش برایت خاطره دارد.نوعی آشنایی در چهره این مردم است. که ذهنت را به کنکاش وامی دارد:این همه را کجا دیده ای..همه چیزش،مه آلودگی و گنگی شب هنگام وخنکای صبحش، ذهنت را درگیر می کند. اینجا کجاست؟ چرا همه را می شناسی؟ چهره ها ولبخندها و پیرمردی که آرام آرام وذکر گویان از کنار دیوار می گذرد،جوابت را می دهد:اینجا همان کوچه های مثنوی است.که از قبل ها در ذهنت تصویر انداخته بود،همان فضا ها؛همان مکان ها واهالی قونیه نیز همان پرسوناژهای مثنوی اند.واز همین روست که این همه آشنایند.وتو حس می کنی  که میهمانی، درخانه میزبان آشنا...

 روزنامه سانفرانسیسکو در مطلبی نوشته است: اگر می خواهید با محبوبترین شاعر روز آمریکا آشنا شوید بایستی یک هواپیما  سوار شوید.و به قونیه بروید،جایی که آرامگاه جلال الدین محمد بلخی معروف به رومی قرار دارد.یکی از جلوه های بی نظیر مراسم مولانا،مراسم سماع است.که در نوع خود طرفداران زیادی دارد.به گونه ای که بحث توریسم عرفانی را جایگزینی برای دیگر گونه های توریسم در این منطقه کرده است.رقصنده سماع در سر یک کلاه(به نشانه سنگ قبر)وبر تن یک عبا(به نشانه کفن)دارد که با در آوردن خرقه حقیقت(باطن)جلوه می کند.

قونیه امروزه دو میلیون جمعیت دارد.در سال 1927 در ترکیه ،زبان ترکی باخط لاتین،به رسمیت شناخته شد.و از آن تاریخ ،مولانا خوانی رو به فراموشی رفت.مولوی خانه ها تعطیل ومثنوی از دروس مکتبها ومدارس بر چیده شد.حالا اهالی قونیه به مقبره مولانا می آیند.زیر لب ذکر می گویند.ادای احترام می کنند و می روند.آنها نام مولانا را با پیشوند "حضرت" به زبان می آورند.ام کسی شعری از او نمی خواند.وشعری از او نمی داند.مولانا بای آنها فقط یک مقبره است! وشاید خاطره ای گنگ  از لولی وشی که یک دست جام باده ویک دست زلف یار،روزی در این دیار سماع می کرده...بهت زده می شوی از اینکه از زبان فارسی کوچکترین نشانه ای نیست . حتی در کتاب فروشی ها.

اما در مورد اینکه مولانا اهل کجاست ؟ واقعیاتی وجود دارد. که با سلیقه ونظر یا تعصب این و آن تغییری نمی کند.واقعیت آن است که مولانا متولد بلخ است. که در آن زمان بخشی از ایران بوده است.واکنون در افغانستان است.مولانا در سن کودکی به دلیل آنکه پدرش احساس امنیت نمی کرد.به همراه او به حجاز وشام ودمشق ودر نهایت به قونیه رفته ودر آنجا آثار بزرگ خود را آفریده ومزار او نیز در همانجا زیارتگاه آشقان اوست.واقعیت آن است که آثار اوهمه به زبان فارسی است.هرکس در هرجای دنیا که بخواهد روی آثار  مولانا کار و تحقیق کند  در قدم اول می فهمد که باید فارسی بداندوبخواند.

مولانا:

بروز مرگ چو تابوت من روان شد / گمان مبر که مرا درد این جهان باشد

برای من مگری ومگو دریغ دریغ / بیوغ دیو درافتی دریغ آن باشد

جنازهام چوببینی مگو فراق فراق / مرا وصال ملاقات آن زمان باشد

مرا بگور بسپاری مگو وداع وداع / که گور پرده جمعیت جنان باشد

فرو شدن چو بدیدی برآمدن بنگر / غروب شمس وقمر را چرا زبان باشد

ترا غروب نماید ولی شروق بود / لحد چو بحس نماید خلاص جان باشد

 مردی برای تمام فصول، فیلمیست درباره زندگی مدیر مسئول ،روزنامه اطلاعات :سید محمود دعایی ، که به مدت سی سال مدیریت قدیمی ترین روزنامه در حال انتشاره ایران را بر عهده داشته. اولین شماره این روزنامه در سال 1303 منشر شده و تاریخچه آن ، تاریخ معاصره ایران را به صورت مکتوب بیان می کند.

عواملی که با من در این پروژه همکاری داشتند:

حج : آهنگ،قصد، یعنی حرکت و جهت حرکت نیز هم . همه چیز با کندن تو از خودت ،از زندگی ات و از همه علقه هایت آغاز می شود . مگر نه در شهرت ساکنی ؟سکونت، سکون؟ حج، نفی سکون، زندگی چیزی که هدفش خودش است یعنی مرگ، نوعی مرگ که نفس می کشد، مرگی جاندار، زیستنی مرداری، بودنی مردابی

حج:جاری شو

مجموعه‌ کاخ‌های‌ تخت‌ جمشید، در سال‌ (۳۳۰ پیش‌ از میلاد) به‌ دست‌ اسکندر مقدونی به‌ آتش‌ کشیده‌ شد و تمام‌ بناهای‌ آن‌ به‌ صورت‌ ویرانه‌ در آمد.از بناهای‌ بر جای‌ مانده‌ و نیمه‌ ویرانه‌، بنای‌ مدخل‌ اصلی‌ تخت‌ جمشید است که‌ به‌ کاخ‌ آپادانا معروف‌ است‌ و مشتمل‌ بر یک‌ تالار مرکزی‌ با ۳۶ ستون‌ و سه‌ ایوان‌ ۱۲ ستونی‌ درقسمت‌های‌ شمالی‌، جنوبی‌ و شرقی‌ است‌ که‌ ایوان‌های‌ شمالی‌ و شرقی‌ آن‌ به‌وسیله‌ پلکان‌هایی‌ به‌ حیاط‌های‌ مقابل‌ متصل‌ و مربوط‌ می‌شوند. بلندی‌ صفه‌ در محل‌ کاخ‌ آپادانا ۱۶ متر و بلندی‌ ستون‌های‌ آن‌ ۱۸ متر است‌. این‌مجموعه‌ در فهرست‌ آثار تاریخی‌ ایران و نیز در فهرست میراث جهانی یونسکو به‌ ثبت‌ رسیده‌ است‌ 

قدیمی‌ترین بخش تخت جمشید بر پایهٔ یافته‌های باستانشناسی مربوط به سال ۵۱۵ پیش از میلاد است. آنگونه که در منابع متعدد و گوناگون تاریخی آمده‌است ساخت تخت جمشید در حدود ۲۵ قرن پیش در دامنه غربی کوه رحمت، به عبارتی میترا یا مهر و در زمان داریوش بزرگ آغاز گردید و سپس توسط جانشینان وی با تغییراتی در بنای اولیه آن ادامه یافت. بر اساس خشت نوشته‌های کشف شده در تخت جمشید در ساخت این بنای با شکوه معماران، هنرمندان، استادکاران، کارگران، زنان و مردان بی‌شماری شرکت داشتند که علاوه بر دریافت حقوق از مزایای بیمهٔ کارگری نیز استفاده می‌کردند.ساخت این مجموعه بزرگ و زیبا بنا به روایتی ۱۲۰ سال به طول انجامید.

در متون تمامي قراردادهاي تاريخي ميان ايران و  اعراب و يا بين كشورهاي اروپايي منعقد شده است .از ابتداي تاريخ مكتوب و بويژه در چند قرن گذشته ، هر جا نامي از پهنه آبي جنوب ايران به عمل آمده است. در زبان فارسي و عربي با نام هاي خليج فارس، بحر عجم و خليج ايران همراه بوده است.

زیبایی امواج آب های نیلگون، شعبه ‌ای بزرگ از اقیانوس هند، خزانه ای از مروارید و نفت و گهواره ای از تمدن عالم ؛ "خلیج فارس"، به ما می گوید که ساکنان باستانی این منطقه، نخستین انسان ‌هایی بودند که روش دریانوردی را آموخته و کشتی اختراع کرده و شرق و غرب را به یکدیگر پیوند دادند.

عكس : حميد ميرحسيني

 تو نوشتی از چپ

من نوشتم از راست

وسط سطر رسیدیم به هم

خوشحالم از اینکه

یکسال 

با شما همسفرم

ولی

 من از دهلیزسکوت هابه خیابان می روم

عابران با حیرت مرا نگاه می کنند

زنی پیر به من می گویدچرا برگیسوانت

انگور آویخته ای

ما دیگر به خانه باز نمی گردیم از همان راه بیابان

به زیر درختی می رویم که سرنوشت ما با آن

درخت می سوزد

هیچگاه به خانه نمی رسیدیم

آسمان برهوتی لاابالی بود

که مارا چون ولگردان نظاره میکرد

 خفته بودم که از کوچه صدایم کردی مانده بودم در

خانه بمانم یا به کو چه بیایم 

شعرها : احمدرضا احمدی

عکس:حمید میرحسینی

فیلم هجرت از زمین در اولین حضور خود در جشنواره نیایش، که از تاریخ 23 الی 26 دی ماه 1387 در شهر قم برگزار می گردد به نمایش در می آید. این فیلم روایتگر زندگی،فرهنگ وآداب ورسوم مردم کپرنشین است. که در جنوب ایران زندگی

می کنند.

عواملی که در این فیلم با من همکاری داشتند:

 مدیرتصویر برداری: علی رضا نجیب زاده،صدابردار:محمد قوامی مقدم،تدوین وصداگذاری:ایمان گرامی موسیقی : فواد توحیدی (کویرانه) ، مجری طرح : عبدالرضا شیخ الشعاعی ، تهیه کننده: علی درویشی

فیلمهای این جشنواره به صورت همزمان با استان قم، توسط انجمن سینمای جوانان ایران در استان‌های: سیستان و بلوچستان، خراسان جنوبی،لرستان، گیلان، خراسان رضوی، کرمانشاه، مرکزی، اصفهان، فارس، خوزستان، کردستان، آذربایجان غربی، همدان، گلستان و تهران به نمایش گذاشته می شود.

 چارلی چاپلین:

زمان بهترین نویسنده است. که بهترین پایان را، برای هر انسانی 

می نویسد.